فهرست مطالب

سلول بنیادی

اگزوزوم تراپی (اگزوزوم درمانی) چیست؟

اگزوزوم تراپی (اگزوزوم درمانی) در ترکیب با دستگاه لیزر مونلایت و استارلایت در زیبایی و درمان استفاده می شود مانند جوان سازی، ریزش مو، درمان آرتروز، درمان ناتوانی جنسی، درمان زخم های مزمن مانند زخم های دیابتی و …

آیا اگزوزوم تراپی (اگزوزوم درمانی) بهتر از سلول بنیادی درمانی است؟

اگزوزوم ها پیام های درون سلولی هستند. آنها فوق العاده کوچک هستند و به نوعی مانند پاکت های کوچکی هستند که از یک سلول به سلول دیگر ارسال می شوند.

اگزوزوم ها بالون های کوچکی هستند (معروف به “وزیکول”) که سلول ها برای برقراری ارتباط به یکدیگر می فرستند. این ارتباطات معمولاً سیگنال‌های سلولی طبیعی به فولیکول‌ها هستند، مانند “رشد” یا “تقسیم” و غیره. پزشکان ما در کلینیک لیزر اروپا با مدیریت دکتر مایکل وبر، اگزوزوم را با یک فرمول اختصاصی برای جوان سازی، رشد مو، ناتوانی جنسی و … تزریق می‌کنند.

تزریق‌های Exosome منحصربه‌فرد ما، حاوی فاکتورهای رشد و سیتوکین‌هایی هستند که بسیار شبیه پلاکت‌ها در PRP/PPP هستند، اما در سطح بسیار قوی‌تر و متمرکزتر. این ذرات ریز از سلول‌های بنیادی در فرآیندی که توسط سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) ثبت و بررسی می‌شود جمع‌آوری می‌شوند و می‌توانند برای اهدافی از بهبود و ترمیم، کاهش التهاب، بهبود جریان خون به فولیکول‌ها و تحریک رشد موهای جدید استفاده شوند.

به عنوان مثال، مشخص شده است که تزریق اگزوزوم ها باعث تسریع بازگشت مو به فاز آناژن یا فاز رشد می شود و از ضخیم شدن مو و همچنین رشد جدید حمایت می کند. نتایج اولیه ما امیدوارکننده بوده است و پتانسیل بیشتری نسبت به سایر روش‌های دو سلولی بازسازی‌کننده موجود مانند PRP یا درمان با سلول‌های بنیادی نشان می‌دهد.

اگزوزوم ها یک راه حل بالقوه برای آن دسته از بیمارانی که به دنبال راه حلی غیرجراحی برای جوان سازی و ترمیم در بدن خود هستند. 

دکتر مایکل وبر در کشور آلمان، بنابر نوع بیماری و شرایط بیمار، درمان مناسب با اگزوزوم را برای بیمار یا زیباجو تجویز می کند.

چگونه سلول بنیادی در درمان درد و ترمیم غضروف، عضله، استخوان، لیگامان، تاندون، منیسک و ... موثر است؟​

درمان انواع آرتروز با به روز ترین روش ترکیب سلول بنیادی، پی آر پی و لیزر RJ​

در حال حاضر روش های بسیار زیادی برای درمان مشکلات سیستم عصبی عضلانی و درمان درد وجود دارد. روشهای مانند لیزرهای کم توان یا پرتوان در این حوزه استفاده می شوند یا به عنوان مثال تزریق ژن های هیالورونیک اسید به داخل مفاصل یا مواد کورتیکواستروئید و غیره که متاسفانه این روش ها به صورت موقتی موثر بوده و درمان‌قطعی محسوب نمی شوند.
روش جدید ترکیب سلول بنیادی (مغز استخوان، چربی یا با استفاده از دستگاه lightstream RJ)، پی آر پی پیشرفته، ژل های هیالورونیک اسید در برخی مواقع می تواند به عنوان یک روش موثر به خصوص در مورد افرادی که نمی خواهند جراحی انجام دهند یا شرایط انجام جراحی را ندارند، قابل استفاده است. به خصوص هرچه این روش نزدیک تر به آسیب انجام شود موثرتر است.
نکته بسیار مهم این است که حتی اگر سلول بنیادی با حجم زیاد به داخل مفصل یا بافت آسیب دیده تزریق شود حجم زیادی از سلول های بنیادی از بین می روند زیرا سلولهای بنیادی برای تبدیل شدن به بافت های مختلف نیاز به انرژی زیادی دارند و بدن کسی که سن بالایی دارد نمی تواند شرایط متابولیسم لازم را در بدن خود داشته باشد بنابراین سلولهای بنیادی از بین می روند.
برای جلوگیری از چنین اتفاقی و اثربخشی پی آر پی پیشرفته و سلول بنیادی حتماً و حتماً باید قبل و بعد از انجام تزریق لیزر کم توان نسل ۴ از طریق لیزر سوپرپالس یا لیزر اینترا آرتیکولار در ناحیه مورد نظر تابانده شود.
کمپانی لیزر آلمانی آرجی دارای دستگاه هایی است که می تواند به صورت غیر تهاجمی این کار را انجام دهد.
در حال حاضر تعداد بسیار محدودی از پزشکان در ایران چنین آموزش هایی را دیده اند که بیماران عزیز می توانند جهت کسب اطلاعات بیشتر با تلفن زیر تماس بگیرند.
ضمن اینکه این روش نه تنها در بحث مفاصل بلکه در آسیب های عضلانی تاندونی لیگامانی منیسک و استخوانی نیز قابل استفاده است.

درمان موثر انواع آرتروز با روش پیشرفته لیزر اینترا آرتیکولار، سلول بنیادی و پی آر پی پیشرفته​

درمان شانه یخ زده با روش ترکیب لیزر داخل مفصلی و تزریق سلول بنیادی و PRP پیشرفته​

مقایسه روش نوین و متداول استخراج سلول بنیادی

سلول‌های بنیادی استخراج شده از ادرار، منبعی مناسب برای تولید IPSCs

بر اساس یک مطالعه جدید که در Scientific Reports منتشر شده است، ادرار انسان به طور بالقوه یک منبع غیر تهاجمی برای استخراج سلول های بنیادی است. یک مطالعه جدید منتشر شده در Scientific Reportsclaims ادعا می‌کند که سلول های بنیادی را از ادرار انسان جدا کرده و مشخص صحت نوع آن را اثبات کرده است. این کشف که توسط محققان دانشگاه هاینریش هاینه دوسلدورف (آلمان) انجام شد، امکان جمع آوری غیرتهاجمی سلول های بنیادی مخصوص بیماران را فراهم می آورد که می توانند به آسانی به iPSCs تبدیل شوند یا برای درمان های بازساختی و سلول درمانی متمایز شوند.

سلول های بنیادی که به سلول های پیش ساز کلیوی (UdRPCs) مشتق شده اند، در این مطالعه از 10 بیمار در سنین، جنس و قومیت های مختلف این سلول ها جدا شده و مشاهده شد که از 2000-7000 سلول در روز قابل استخراج است که در غیر این صورت از بین می روند و از بدن انسان خارج می شوند.

نتایج نشان داد ترکیبی از نشانگرهای سلول های بنیادی کلیوی مانندSIX2،CITED1  و WT1-متناسب با منشاء آنها در کلیه و همچنین نشانگرهایی که نشان دهنده سلول های بنیادی مزانشیمی و پرتوان بودن است، مانند TRA-1-60، TRA-1-81، SSEA4،C-KIT و    CD13 شناسایی شده است.

پس از جمع آوری UdRPC ها، تیم نشان داد که آنها قادر به کشت سلول ها در شرایط آزمایشگاهی و تمایز آنها به استئوسیت ها، کندروسیت ها و چربی ها در مدت سه هفته (مشابه سلول های بنیادی مزانشیمی) هستند. محققان همچنین هنگام مقایسه داده های رونویسی، شباهتی به سلول های بنیادی مشتق از مایع آمنیوتیک، که قبلاً از مایع آمنیوتیک سه ماهه سوم جدا کرده بودند، کشف کردند.

با تأیید توانایی تمایز خود، تیم نشان داد که UdRPC ها را می توان با استفاده از یک سیستم انتقال عفونی اپیزومی بدون ادغام، مجدداً در iPSCs برنامه ریزی کرد، که می تواند سلول ها را نسبت به iPSC های سنتی که با استفاده از ناقل های ویروسی استفاده می شود، مستعد درمان های بازساختی باشد.

https://www.regmednet.com/stem-cells-obtained-from-urine-may-be-a-strong-ipsc-source

سلول درمانی موثر برای آسیب نخاعی در موش صحرایی توسط فعال کننده پلاسمینوژن

محققان دانشگاه کالیفرنیا سان دیگو (کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا) سلول های بنیادی را با فعال کننده پلاسمینوژن نوع بافت اصلاح شده (tPA) قبل از تحویل سلول ها به محل آسیب نخاع در موش های صحرایی، تهیه و تزریق کردند. 4 ماه پس از تزریق، موش‌ها افزایش سلول‌های مولد عصبی شرطی tPA و بهبود حرکات اندام را داشتند. یافته های این پژوهش در Scientific Reports منتشر شده است.

محققان قبل از درمان سلول‌ها با tPA اصلاح شده در شرایط in vitro، سلول‌های پیش ساز عصبی خود را از سلول‌های بنیادی پرتوان القایی تولید کردند. پس از 15 دقیقه، سلولهای پیش ساز عصبی tPA به محل آسیب نخاع منتقل شدند، تا به این سوال پاسخ داده شود که آیا این سول ها بر درد ناشی از آسیب تأثیر دارد و یا خیر.

در حالی که این روش هیچ تأثیری بر سطح درد نداشت، 2 ماه پس از درمان اولیه، موش ها 2.5 برابر بیشتر از سلولهای پیش ساز عصبی با tPA-شرطی شده از سلول های غیر شرطی داشتند. سلولهای مشروط به tPA نیز در حال افزایش در محل محل پیوند بودند.

پس از 4 ماه، موشهای دارای سلولهای مولد عصبی tPA سه برابر افزایش فعالیت حرکتی داشتند که این امر با یک سیستم امتیازدهی اندازه گیری گردید که ترکیبی از حرکات مفصل و اندام موش را تعیین می کند.

tPA قبلاً معمولاً برای درمان سکته های غیر خونریزی دهنده و تجزیه لخته های خون استفاده می شد. با این حال، آنزیم طبیعی نیز التهاب را کاهش می دهد و رشد نورون را بهبود می بخشد. با توجه به پیامدهای بالینی، تیم تحقیقاتی از یک فرم غیر فعال آنزیمی tPA در آزمایشات خود استفاده کردند که دارای رشد پیش عصبی و اثرات ضد التهابی است اما اثر ضد انعقادی بر روی خون ندارد.

متأسفانه، یک محدودیت در این مطالعه این است که موش ها به اندازه کافی زنده نیستند تا بتوانند تغییرات طولانی مدت را که ممکن است در انسان اتفاق بیفتد، نشان دهند. با این حال، یکی از بهترین مدل های غیر پستاندار موجود در نظر گرفته شده است.

تیم تحقیقاتی در حال حاضر قصد دارد بررسی کند که چگونه tPA اصلاح شده باعث تحریک رشد سلولهای مولد عصبی در سطح مولکولی می شود و به آنها اجازه می دهد تا به ترمیم آسیب نخاعی کمک کنند.

https://www.regmednet.com/stem-cell-therapy-for-spinal-cord-injury-improved-by-plasminogen-activator-in-rats

راهکاری برای بازسازی آکسون در آسیب های نخاعی توسط سلول بنیادی

دانشمندان کشف کرده‌اند که Lin28 تنظیم کننده اصلی بازسازی آکسون و یک هدف درمانی امیدوار کننده برای آسیب های نخاعی است. دانشمندان به تازگی نشان داده اند که مولکول 28Lin می تواند باعث تولید مجدد آکسون در موش های آسیب نخاع یا آسیب عصب بینایی شود. در حال حاضر هیچ روش درمانی موثری برای این نوع آسیب ها وجود ندارد. این مطالعه که در ماه آوریل در Molecular Therapy منتشر شده است، اولین تحقیق است که توانایی احیای مجدد را اثبات می کند.

بیماران مبتلا به آسیب نخاعی به دلیل آسیب جبران ناپذیر به آکسون ها، در طول زندگی از نظر احساس و عملکرد حرکتی از بین می‌روند. شوکسین لی و همکارانش در دانشگاه تمپل به دلیل نقش آن در فعالیت سلول های بنیادی، به عنوان یک هدف درمانی علاقه مند به مطالعه آن شدند.

لی توضیح داد: “این ژن سوئیچی را کنترل می‌کند که تحریک سلولهای بنیادی را کنترل می‌کند یا به آنها اجازه می دهد فعالیت هایی مانند بازسازی آکسون را ممکن سازد.”

برای بررسی بیشتر، این تیم از یک پروموتر Thy1 ویژه نورون برای تولید موشهای تراریخته که پروتئین 28Lin را بیش از حد بیان می کنند، استفاده کردند.

این مدل موشی نشان داد که تنظیم مجدد 28Lin بازسازی آکسون را تحریک می کند و منجر به پیشرفت قابل توجهی در توانایی های حسی و راه رفتن منجر می‌شود.

لی اظهار داشت: “ما رشد مجدد آکسون ها را به خوبی مشاهده کردیم، که از نظر بالینی می تواند بسیار قابل توجه باشد، زیرا در حال حاضر هیچ درمان احیا کننده ای برای آسیب نخاع یا آسیب عصب بینایی وجود ندارد.”

این تیم همچنین نشان داد که تنظیم مجدد 28Lin فعالیت مسیر سیگنالینگ Akt را در سلول های عصبی بالغ سیستم عصبی مرکزی افزایش می دهد که فاکتور 28Lin برای تنظیم ظرفیت رشد بسیار مهم است.

لی توضیح داد: “28Lin از نزدیک با سایر مولکول های سیگنالینگ رشد ارتباط دارد و ما گمان می کنیم که از چندین مسیر برای تنظیم رشد سلول استفاده می کند.” او امیدوار است که بیشتر بتواند جزئیات مولکولی مسیر سیگنالینگ را که می تواند با 28Lin در بازسازی آکسون نقش داشته باشد، رمزگشایی کند.

با این حال، هدف فوری محققان شناسایی روشی ایمن و موثر برای رساندن 28 Lin به بافتهای آسیب دیده در بیماران انسانی است. این امر مستلزم ایجاد یک سیستم ناقل یا حامل است که می تواند به صورت سیستمی تزریق شود و بتواند از آکسون های آسیب دیده استفاده کند.

https://www.regmednet.com/new-therapeutic-target-for-axon-regeneration-in-spinal-cord-injuries

تیموس منبع سلول بنیادی​

سال هاست که توجه زیادی به فرایندهای دخیل در تولید تیموس شده است و محققین بسیاری سعی در دستکاری این فرایندها در بالین داشته اند زیرا تغییرات در تکوین یا عملکرد تیموس می تواند منجر به نقص ایمنی و یا بیماری های خود ایمن شود. در مطالعه ای جدید در انستیتو فرانسیس کریک، محققین سلول های هیبرید اپی تلیال-مزانشیم را شناسایی کرده اند که قادرند در شرایط آزمایشگاهی به صورت طولانی مدت تکثیر شوند و می توان از آن ها برای بازسازی و تولید یک فنوکپی آناتومیک از تیموس طبیعی استفاده کرد و البته برای این کار به سلول های بینابینی تیموسی و ماتریکس خارج سلولی سلول زدایی شده تیموس نیاز است. این تیموس مهندسی شده از نظر عملکردی فعال بوده و این قابلیت را دارد که از بلوغ سلول های T در شرایط درون تنی (بعد از پیوند به موش ناقص از نظر ایمنی) حمایت کند.

 یافته های این مطالعه نشان دهنده ارتباط سلولی و مولکولی بین استروما، ماتریکس خارج سلولی و تیموسیت ها است و چشم اندازهای کاربردی را برای درمان بیماری های ایمونولوژیک اکتسابی و مادرزادی ارائه می دهد.

 

https://imms.kz/?q=en/news/869